wieczór rodzinny 27 wrzesień, 2008

wczoraj wieczorem byli u nas na kolacji mój brat z żoną. nie ukrywam, że bałem się trochę tego spotkania, ponieważ pochodzimy z dwóch zupełnie różnych światów. okazało się jednak, że niesłusznie i było bardzo miło. ufff.

brat ma zajebistą pracę – zarządza działaniem urządzenia, które przy użyciu strumienia wody z piaskiem tnie dowolny materiał o grubości do 12cm (z wyjątkiem hartowanego szkła, które przy takiej zabawie pęka)

do jedzenia kurczak z kolendrą i migdałami. jeden z naszych kulinarnych pewniaków.

M: zabawne, bo z przyzwyczajenia przy robieniu indyjszczyzny podaliśmy jak zawsze melona, jako doskonały wygaszacz pożaru w paszczy. tym razem jednak interwencja przeciwpożarowa okazała się zbędna.

3miasto.1dzień. 25 wrzesień, 2008

Klik po większe

byłem dziś w trójmieście. nudne hotelowe śniadanie, a potem do wieczora pustka przerywana tylko batonikami, podtrzymującymi funkcje życiowe (dlatego dziś foto zupełnie niekulinarne). jak odeśpię i się ogarnę, to opiszę, a jest o czym pisać… póki co tylko obrazki.

To nie jest dobry dzień 23 wrzesień, 2008

Jadąc do pracy, nuciłam mantrę dobrze, jest dobrze, słońce wróci, jest dobrze, dobrze. Po mniej więcej trzecim powtórzeniu, kiedy powoli zaczynałam wierzyć w to, co mówię, złowieszczy głos z radia powiedział, że oto nadchodzi zima, że dni coraz krótsze, noce coraz dłuższe i zimne, że czas uzbroić się w swetry, skarpety i kubki herbaty na dłuuuugie jesienne wieczory. I wiara poszła precz.

I teraz jestem w pracy i patrzę dookoła, i jak nigdy odczuwam beznadzieję tego miejsca. No po prostu, co ja tutaj robię (uu-uu, co ty tutaj robisz???)

- 23 wrzesień, 2008

Makaron z dynią 20 wrzesień, 2008

Dzień zacząłem od wizyty i zakupów w moim ulubionym antykwariacie na bazarze Szembeka. Absolutnie cudowne miejsce. Na półce „Książki kucharskie” znaleźć można tam np. „Rodzynki i migdały”… Wśród rzeczy, które kupiłem znalazła się jedna z najdziwniejszych książek, jakie do tej pory widziałem. Fragment ze wstępu: „Niniejsza książka, przedstawiająca anatomię topograficzną owcy, jest pierwszą częścią naszego zamierzenia. Przy jej opracowywaniu posłużyliśmy się barwnymi fotografiami przekrojów zamrożonego ciała owcy, wykonanych w trzech płaszczyznach – poprzecznej, czołowej (poziomej) i strzałkowej (pionowej).” Atrakcyjności książce dodaje jeszcze to, że autorem wszystkich 102 zdjęć jest fotograf o imieniu… Zbyszko Siemaszko. Google twierdzi, że w serii wyszła jeszcze przynajmniej jedna publikacja - Atlas Anatomii Topograficznej Krowy. Ludzie nigdy nie przestaną mnie zadziwiać. Po dawce hard-core’u jaką zapewnił mi ten branżowy album potrzebowałem czegoś miłego i niegroźnego takiego, jak np. makaron z dynią. - Makaron z dynią i orzechami włoskimi: Składniki: Dynia (słodka, makaronowa / pokrojona w drobną kostkę) Czosnek (1-2 ząbki / zmiażdżone) Cebula (połówka / drobniutko pokrojona) Natka pietruszki (3-4 łyżki / posiekana) Śmietana 18% (dosyć dużo) Parmezan Orzechy włoskie (2-3 łyżki / posiekane) Oliwa Pieprz/sól (następnym razem jak będę robił, to dodam też chili) i makaron rzecz jasna… Proces: Cebulę i czosnek podsmażam na patelni. Dodaję dynię i duszę do momentu kiedy będzie miękka. Wlewam śmietanę, wrzucam pietruszkę i część parmezanu. Mieszam. W międzyczasie gotuję makaron. Ugotowany makaron wrzucam do sosu. Mieszam. Przed podaniem posypuję resztą parmezanu i orzechami włoskimi. Proste i miłe. Słodkie. Jako akompaniament do mlaskania i ciamkania polecam coś równie łatwego i słodkawego jak samo danie. Ja użyłem zespołu Nostalgia 77, ale polecam też np. Bonobo

1oo. 19 wrzesień, 2008

Stu lat dla Ziomeczka, stu lat z Ziomeczką!

rachunek sumienia 19 wrzesień, 2008

tradiszon 15 wrzesień, 2008

(…) we have traditions for everything.
How to sleep.
How to eat.
How to work.
How to wear clothes…
For instance,
we always keep our heads covered,
and always wear a little prayer shawl.
This shows our constant devotion to… what?

krew i szumowiny 14 wrzesień, 2008

Klik po większe

Za moimi plecami zbierają się szumowiny. Pomimo tego, że ukryłem je w naszym nowym garnku pod grubą warstwą warzyw, martwy ptak i kawałek równie nieżywego ssaka wydzielają z siebie strasznie dużo syfu. Mam nadzieję, że rosół będzie udany. - Środowy wieczór, cztery dni temu. Tata wraca do domu. Klatka schodowa upaprana krwią od wejścia. Z góry zjeżdża winda, a w środku dwóch sąsiadów, ziomów trunkowych – Sąsiad z Góry, młody ok.30 (ojciec w więzieniu od zawsze) i Sąsiad z Dołu, starszy ok.55 (wrócił parę lat temu). Sąsiad z góry z totalnie rozwaloną twarzą wytacza się z windy. Tata [do Sąsiada z Dołu]: Panie, co się stało? Sąsiad z Dołu: Czepiał się X, kojarzy Pan? [nie pamiętam... Krzyśka, Piotrka ???] Tata: No… Sąsiad z Dołu: No to mu przypierdoliłem. W końcu jestem z 6 Pomorskiej Powietrznodesantowej. Kiedy usłyszałem tą historię – a może kiedy wchodziłem do bloku, nie pamiętam – poczułem, że mam ochotę na kaszankę. - Kaszanka wg. pomysłu przyjaciela chłopaka koleżanki z pracy: Składniki: Kaszanka Jabłka (koniecznie kwaśne) Cebula Pieprz + Folia aluminiowa Proces: Nagrzewamy piekarnik na ok. 180 stopni. Na patelni smażymy kaszankę i cebulę (+ pieprz do smaku). W jabłkach drążymy otwory i wyciągamy z nich nasiona (polecam użycie do tego celu łyżki, najlepiej takiej starszego typu z dość ostrymi krawędziami… teraz, gdy nadeszły spokojne i dostatnie czasy, jakieś takie tępe łyżki robią). Kaszankę pakujemy do jabłek i zawijamy całość w folię aluminiową, a następnie wsadzamy do rozgrzanego piekarnika. Pieczemy aż jabłka zrobią się miękkie. Posypujemy dodatkowo upieczoną lub usmażoną na patelni cebulą i gotowe. Zajebiste.

Summer leaves, Autumn leaves 12 wrzesień, 2008

Myślałam, że będzie gra słów tylko na ucho, a tu proszę, i na oko też!

Moi Drodzy Wyjechani, dzisiaj w Warszawie czuło się już prawdziwie jesienny wiów na karku.